Clima e Paisaxe: Branhas de Lainho
martes, 1 de noviembre de 2016
lunes, 31 de octubre de 2016
DIARIO [30/10/2016]
Hoxe facía bo día. Decidín coller cámara en man e lanzarme cara as entrañas das brañas coa compañía dunha pesada que non paraba de meterse no medio das fotos.
Sain sobre as 15:00 horas e pasei fóra sobre 2 horas. Facía unha calor espantosa e claro, coa corta das árbores, desapareceu toda a sombra que había nos camiños.
Facía tempo que non paseaba por aquí. Bótolle a culpa a vivir en Coruña e nos fin de semana, non ter tempo; pero realmente creo que non me atrevía a facelo. Sabía como estaba a cousa, pero non mo quería creer. Todas as árbores desapareceron, toda a vexetación, toda a sombra, toda a frescura... Cada metro que camiñaba, solo me podía repetir ''Un humedal e paréceme a día de hoxe o chan máis seco do mundo''. Solo vía terra, restos das árbores que había anteriormente e algunha que outra herba seca. Sei que non solo eu botaba de menos todo o de antes, si non que hasta llo notei á miña compañeira de viaxe.
domingo, 30 de octubre de 2016
2ª INVESTIGACIÓN. [TRABALLOS ANTERIORES - 19/10/2016]
As brañas de Laiño son capturadas por fotógrafos locais sobre todo que, pouco a pouco, se van abrindo paso neste mundo.
O meu propósito é ivestigar estes traballos que xa foron realizados para, ademais de inspirarme, informarme e comparar.
Adxunto uns vídeo que atopei na rede por se queredes coñecer este lugar un pouco máis:
O meu propósito é ivestigar estes traballos que xa foron realizados para, ademais de inspirarme, informarme e comparar.
Adxunto uns vídeo que atopei na rede por se queredes coñecer este lugar un pouco máis:
2ª INVESTIGACIÓN. [PROXECTO - 19/10/2016]
PROXECTO:
O meu proxecto vai tratar sobre un lugar que me toca moi cerca, xa que dende sempre me criei entre a súa beleza. As brañas de Laiño é un humedal moi coñecido pola súa fauna e o seu valor paisaxístico. Durante as mareas vivas de agosto, o seu terreo chega a estar completamente inundado.
A día de hoxe, as brañas están sendo destrozada polos altos cargos do concello, arrasando sen control todo o que teñen ao seu alcance. Os veciños intentaron, eu entre eles, parar como fora este desastre sen, por desgracia, case resultado. Esto foi denunciado a través dos medios de comunicación, saindo esta barbaridade en diversos periodicos entre eles, La voz de Galicia (http://www.lavozdegalicia.es/noticia/santiago/dodro/2016/09/08/denuncian-tala-abusiva-branas-laino-dodropadron-firma-cortizo-abre-centro-logistico-bucarest/0003_201609S8C5992.htm).
Decidín realizar o meu proxecto sobre este lugar xa que como dixen anteriormente, é un lugar ao que lle teño demasiado aprecio e cariño, un lugar ao que podería considerar o meu berce e que pouco a pouco os grandes cargos, aos que lle importa unha merda este lugar, me estan arrebatando.
O meu proxecto vai tratar sobre un lugar que me toca moi cerca, xa que dende sempre me criei entre a súa beleza. As brañas de Laiño é un humedal moi coñecido pola súa fauna e o seu valor paisaxístico. Durante as mareas vivas de agosto, o seu terreo chega a estar completamente inundado.
A día de hoxe, as brañas están sendo destrozada polos altos cargos do concello, arrasando sen control todo o que teñen ao seu alcance. Os veciños intentaron, eu entre eles, parar como fora este desastre sen, por desgracia, case resultado. Esto foi denunciado a través dos medios de comunicación, saindo esta barbaridade en diversos periodicos entre eles, La voz de Galicia (http://www.lavozdegalicia.es/noticia/santiago/dodro/2016/09/08/denuncian-tala-abusiva-branas-laino-dodropadron-firma-cortizo-abre-centro-logistico-bucarest/0003_201609S8C5992.htm).
Decidín realizar o meu proxecto sobre este lugar xa que como dixen anteriormente, é un lugar ao que lle teño demasiado aprecio e cariño, un lugar ao que podería considerar o meu berce e que pouco a pouco os grandes cargos, aos que lle importa unha merda este lugar, me estan arrebatando.
2ª INVESTIGACIÓN. [BRAÑAS DE LAIÑO - 19/10/2016]
BRAÑAS DE LAIÑO:
Dodro, orográficamente, é unha zona prelitoral situada na Depresión Meridiana que aproveita o río Ulla ao ririxirse cara a súa desembocadura. En este espacio tan pequeno, coexisten dúas áreas ben contrastadas:
-Unha baixa, coincidindo co Estuario do Ulla
-Outra de tipo montañosa (norte), con unha gran riqueza forestal.
Brañas de Laiño: á orilla do Ulla, de gran interés ecolóxico e faunístico. Integrado na Red Natura 2000, conxunto de espazos naturais protexidos a escala da Unión Europea, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, co obxecto de protexer os espazos naturais máis importantes de Europa. Creouse no ano 1992.
A Rede Natura 2000 en Galiza está constituída por 14 zonas de especial protección para as aves (ZEPA) e polos 59 espazos incluídos na proposta de lugares de importancia comunitaria (LIC), 55 dos cales están incluídos na lista de LIC da rexión bioxeográfica atlántica aprobada pola Decisión da Comisión de 7 de decembro de 2004 (DOCE L387 de 29/12/2004). En total, a rede Natura 2000 ocupa 71.579 hectáreas correspondentes a zonas ZEC e 374.405 a lugares de importancia comunitaria.
Veiga de Lestrobe
Estuario do río Ulla
LOCALIZACIÓN: Concello de Padrón, Dodro y Rianxo.
DESCRIPCIÓN: O estuario do río Ulla é unha extensa zona marismeña que se localiza entre as illas das Bañas, no río Ulla, e o comezo da ría de Arousa na Illa de Cortegada, representando unha transición entre ambos ecosistemas acuáticos. O espacio natural está caracterizado por a mezcla de augas de ambos medios, que se traducen en un entorno de gran valor ambiental, na que se observa a transición das especies vexetais adaptada ás distintas concentracións salinas. Na zona na que a salinidade da auga é maior, a vexetación está representada por espartinas, xuncos; mentras que nas zonas nas que salinidade é menor, está dominada por carrizais, que se prolongan dende as Brañas de Laiño.
Nas orillas do estuario as especies vexetais de marisma dan paso a gramíneas e especies arbóreas que forman un bosque de ribeira de alisos, salgueiros, carballos e avellanos que dan color ao estuario. Entre a fauna que habita este espacio natural destacan as especies de palustres, que nidifican e crian en este hábitat.
FIGURA DE PROTECCIÓN: zona de especial protección dos recursos naturaies.
ESTADO DE CONSERVACIÓN: O estuario do río Ulla encontrase (supostamente) en bo estado de conservación.
QUÉ DESTACA: A transición entre o río Ulla e a ría de Arousa realizada a través de unha llanura aluvial, caracterízase por ter grandes bancos de areas, formados por efecto das correntes mariñas denomidados lomos do Ulla, de importante riqueza de pesqueira e de marico.
Dodro, orográficamente, é unha zona prelitoral situada na Depresión Meridiana que aproveita o río Ulla ao ririxirse cara a súa desembocadura. En este espacio tan pequeno, coexisten dúas áreas ben contrastadas:
-Unha baixa, coincidindo co Estuario do Ulla
-Outra de tipo montañosa (norte), con unha gran riqueza forestal.
Brañas de Laiño: á orilla do Ulla, de gran interés ecolóxico e faunístico. Integrado na Red Natura 2000, conxunto de espazos naturais protexidos a escala da Unión Europea, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, co obxecto de protexer os espazos naturais máis importantes de Europa. Creouse no ano 1992.
A Rede Natura 2000 en Galiza está constituída por 14 zonas de especial protección para as aves (ZEPA) e polos 59 espazos incluídos na proposta de lugares de importancia comunitaria (LIC), 55 dos cales están incluídos na lista de LIC da rexión bioxeográfica atlántica aprobada pola Decisión da Comisión de 7 de decembro de 2004 (DOCE L387 de 29/12/2004). En total, a rede Natura 2000 ocupa 71.579 hectáreas correspondentes a zonas ZEC e 374.405 a lugares de importancia comunitaria.
Veiga de Lestrobe
Estuario do río Ulla
LOCALIZACIÓN: Concello de Padrón, Dodro y Rianxo.
DESCRIPCIÓN: O estuario do río Ulla é unha extensa zona marismeña que se localiza entre as illas das Bañas, no río Ulla, e o comezo da ría de Arousa na Illa de Cortegada, representando unha transición entre ambos ecosistemas acuáticos. O espacio natural está caracterizado por a mezcla de augas de ambos medios, que se traducen en un entorno de gran valor ambiental, na que se observa a transición das especies vexetais adaptada ás distintas concentracións salinas. Na zona na que a salinidade da auga é maior, a vexetación está representada por espartinas, xuncos; mentras que nas zonas nas que salinidade é menor, está dominada por carrizais, que se prolongan dende as Brañas de Laiño.
Nas orillas do estuario as especies vexetais de marisma dan paso a gramíneas e especies arbóreas que forman un bosque de ribeira de alisos, salgueiros, carballos e avellanos que dan color ao estuario. Entre a fauna que habita este espacio natural destacan as especies de palustres, que nidifican e crian en este hábitat.
FIGURA DE PROTECCIÓN: zona de especial protección dos recursos naturaies.
ESTADO DE CONSERVACIÓN: O estuario do río Ulla encontrase (supostamente) en bo estado de conservación.
QUÉ DESTACA: A transición entre o río Ulla e a ría de Arousa realizada a través de unha llanura aluvial, caracterízase por ter grandes bancos de areas, formados por efecto das correntes mariñas denomidados lomos do Ulla, de importante riqueza de pesqueira e de marico.
2ª INVESTIGACIÓN. [CLIMA GALIZA - 19/10/2016]
CLIMA DE GALIZA:
O clima de Galiza podería calificarse como chuvioso, xa que toda ela recibe a influencia dos ventos dominantes do oeste que trae masas de aire húmidas. Non obstante, a frecuencia e distribucion das chuvias non é a mesma en toda a rexión. No norte temos un clima marítimo da costa oeste dos continentes, mentres que no sur existe un clima que sen deixar de ser marítimo, ten tendencia mediterránea. Os centros de acción que definen o clima galego son o frente polar e o anticiclón das Azores.
As temperaturas de este territorio son suaves (entre 8 e 15 ºC), e unhas precipitacións abundantes case sempre por encima dos 800 mm (as máximas alcanzanse en inverno e as mínimas en verán). No verán pode haber un ou dous meses áridos, o que nos fala da cercanía ao mediterráneo. As medias das temperaturas mínimas danse en inverno e están entre os 7ºC e os 13ºC, mentres que as máximas están entre os 15ºC e os 24ºC. Non obstante, exiten grandes diferencias de temperaturas a causa do efecto das montañas sobre as temperaturas. Nas serras prelitorales que superan os 1000 metros e no macizo galaico-leonés, as temperaturas son frías en inverno e frescas en verán. Incluso hai un ou dous meses de heladas seguras e de precipitación en forma de neve.
As zonas costeiras están sometidas a ventos constantes, que con frecuencia chegan a ser fortes. A zona da meseta de Lugo e Terra Cha é lixeiramente máis seca que a costa, con certa tendencia a continentalización, debido a presencia das serras prelitorales.
Ainda que xeralmente Galiza é unha rexión chuviosa existen grandes contrastes. Na serra do Barbanza, entre as rías de Muros e Arousa, recóllense ao ano 3372 mm, o maior de Europa, mentras que nas depresións ourensás recóllen uns 600 mm ao ano. En xeral, no conxunto de Galiza recóllense uns 1000 mm ao ano, que ascenden a máis de 1500 nas serras prelitorales e no macizo galaico-leonés. Na costa é unha zona na que se recollen menos de 1000 mm, debido a que se deixan pasar as masas de aire húmido ata as serras prelitorales donde actúa de efecto barreira. Os días de sol aumentan de norte a sur e disminuen da costa ao interior.
O que diferencia o clima de Galiza de outros climas marítimos da costa oeste é a existencia de un ou dous meses de aridez no verán. En comarcas como as de Lima, o Sil ourensán, o val de Verín e o sur das Rias Baixas (a donde vai pertencer o meu traballo) a aridez alcanza máis de tres meses, por o que hai quen as inclue en un clima mediterráneo.
Así pois, podemos distinguir nove variantes do clima marítimo da costa oesteen Galiza:
1. A rexión das Rías Altas, dende Viveiro a Finisterre, cun clima suave.
2. A rexión das Rías Baixas, dende Finisterre a Vigo, que é a máis chuviosa (a ela pertence o meu proxecto)
3. A meseta noroccidenta, moi chuviosa e de temperaturas máis frescas que nas Rías Baixas.
4. A meseta de Lugo, con unha lixeira tendencia á contanilidade, menos chuviosas e temperaturas máis frescas.
5. O macizo galaico-leonés, con precipitacións abundantes e notablemente máis frío a medida que ascendemos en altitude.
6. A costa cantábrica (A Mariña), con precipitacións semellantes ás das Rías Altas pero máis frío en inverno e máis húmido en verán.
7. A costa do Baixo Miño, templado e chuvioso pero con aridez estival.
8. As montañas meridionais, chuvioso e frio a causa da altitude, pero con contrastes moi marcados de aridez nas vertientes orientadas cara o interior.
9. As depresións ourensás, con unha tendencia á contanilidade, menos chuvias e temperaturas máis calidas que nas depresións occidentais e máis frías nas orientais.
O clima de Galiza podería calificarse como chuvioso, xa que toda ela recibe a influencia dos ventos dominantes do oeste que trae masas de aire húmidas. Non obstante, a frecuencia e distribucion das chuvias non é a mesma en toda a rexión. No norte temos un clima marítimo da costa oeste dos continentes, mentres que no sur existe un clima que sen deixar de ser marítimo, ten tendencia mediterránea. Os centros de acción que definen o clima galego son o frente polar e o anticiclón das Azores.
As temperaturas de este territorio son suaves (entre 8 e 15 ºC), e unhas precipitacións abundantes case sempre por encima dos 800 mm (as máximas alcanzanse en inverno e as mínimas en verán). No verán pode haber un ou dous meses áridos, o que nos fala da cercanía ao mediterráneo. As medias das temperaturas mínimas danse en inverno e están entre os 7ºC e os 13ºC, mentres que as máximas están entre os 15ºC e os 24ºC. Non obstante, exiten grandes diferencias de temperaturas a causa do efecto das montañas sobre as temperaturas. Nas serras prelitorales que superan os 1000 metros e no macizo galaico-leonés, as temperaturas son frías en inverno e frescas en verán. Incluso hai un ou dous meses de heladas seguras e de precipitación en forma de neve.
As zonas costeiras están sometidas a ventos constantes, que con frecuencia chegan a ser fortes. A zona da meseta de Lugo e Terra Cha é lixeiramente máis seca que a costa, con certa tendencia a continentalización, debido a presencia das serras prelitorales.
Ainda que xeralmente Galiza é unha rexión chuviosa existen grandes contrastes. Na serra do Barbanza, entre as rías de Muros e Arousa, recóllense ao ano 3372 mm, o maior de Europa, mentras que nas depresións ourensás recóllen uns 600 mm ao ano. En xeral, no conxunto de Galiza recóllense uns 1000 mm ao ano, que ascenden a máis de 1500 nas serras prelitorales e no macizo galaico-leonés. Na costa é unha zona na que se recollen menos de 1000 mm, debido a que se deixan pasar as masas de aire húmido ata as serras prelitorales donde actúa de efecto barreira. Os días de sol aumentan de norte a sur e disminuen da costa ao interior.
O que diferencia o clima de Galiza de outros climas marítimos da costa oeste é a existencia de un ou dous meses de aridez no verán. En comarcas como as de Lima, o Sil ourensán, o val de Verín e o sur das Rias Baixas (a donde vai pertencer o meu traballo) a aridez alcanza máis de tres meses, por o que hai quen as inclue en un clima mediterráneo.
Así pois, podemos distinguir nove variantes do clima marítimo da costa oesteen Galiza:
1. A rexión das Rías Altas, dende Viveiro a Finisterre, cun clima suave.
2. A rexión das Rías Baixas, dende Finisterre a Vigo, que é a máis chuviosa (a ela pertence o meu proxecto)
3. A meseta noroccidenta, moi chuviosa e de temperaturas máis frescas que nas Rías Baixas.
4. A meseta de Lugo, con unha lixeira tendencia á contanilidade, menos chuviosas e temperaturas máis frescas.
5. O macizo galaico-leonés, con precipitacións abundantes e notablemente máis frío a medida que ascendemos en altitude.
6. A costa cantábrica (A Mariña), con precipitacións semellantes ás das Rías Altas pero máis frío en inverno e máis húmido en verán.
7. A costa do Baixo Miño, templado e chuvioso pero con aridez estival.
8. As montañas meridionais, chuvioso e frio a causa da altitude, pero con contrastes moi marcados de aridez nas vertientes orientadas cara o interior.
9. As depresións ourensás, con unha tendencia á contanilidade, menos chuvias e temperaturas máis calidas que nas depresións occidentais e máis frías nas orientais.
viernes, 28 de octubre de 2016
1ª INVESTIGACIÓN. [CONCEPTOS - 10/10/2016]
CLIMA
O clima é o conxunto de características meteorolóxicas (temperaturas e precipitacións) que se dan en unha superficie moi extensa durante un período largo de tempo.
A atmósfera (formada basicamente por nitróxeno e osíxeno), a cal envolve a Terra, está dividida en carias capas:
-TROPOSFERA (0-10km). Está composta por aire e capor de auga. Nela pasan os fenómenos meteorolóxicos e é a capa que permite a vida no planeta.
-ESTRATOSFERA (10-50 km). Nela ubícase a capa de ozono, a cal filtra as radiacións ultravioletas.
-MESOSFERA (50-80 km). É importante polas reaccións químicas que se producen nela.
-TERMOSFERA (80-500 km)
-EXOSFERA (500-... km)
O tempo é o estado da atmósfera en un lugar e momento determinados. O clima é tamén o estado da atmósfera en un lugar determinado ao largo e un espazo de tempo máis amplo.
Para estudar o clima debemos analizar os seus elementos:
*TEMPERATURA: grado de quentamento do aire. Depende de:
-LATITUDE (menor latitude: maior temperatura/ maior latitude: menos temperatura)
-PROXIMIDADe/LEXANÍA AO MAR (o mar atempera as temperaturas)
-CORRENTES MARIÑAS FRÍAS E CÁLIDAS (as frías baixan as temperaturas e as cálidas, elévanas)
-ALTITUDE (canto maior sexa a altitude, a temperatura descenderá)
Según a temperatura podemos dividir a Terra en:
-ZONA CÁLIDA (0-30º de latitude): temperaturas sempre elevadas, sen estacións térmicas e con igual duración o día e a noite. Temperatura media superior a 20ºC.
-ZONA TEMPERADAS (30-60º): nesta zona existen as estacións térmicas e a duración do día e a noite varía. Temperatura media entre 0º e 20º C.
-ZONA FRÍA (60-90º de latitude): as temperaturas son inferiores a 0ºC todo o ano.
*PRECIPITACIÓNS: agua que cae da atmósfera á Terra.
A atmósfera conten vapor de agua (HUMIDADE).
O aire cálido pode contener máis vapor de agua que o aire frío.
Se un aire cálido e húmido ascende, enfríase. A tener menos capacidade para conter auga, o vapor condénsase formando nubes
SE as gotas de agua se fan o suficientemente pesadas, a auga cae en forma de precipitacións (hai diferentes tipos de chuvia: orograficas, convectivas e frontais).
OS CLIMAS DA TERRA
+ECUATORIAL (Entorno ao ecuador. Temperaturas elevadas (+25ºC). Precipitacións moi abundantes)
+TROPICAL (Entre o Ecuador e os trópicos. Presenta unha estación seca e outra húmida. As temperaturas son elevadas, aínda que en inverno se podería dicir que son suaves e cálidas no verán)
+DESÉRTICO (Entorno aos trópicos. Temperaturas elevadas pero con gran amplitude térmica (+20ºC). Chuvias escasas e irregulares).
+OCEÁNICO (Nas costas situadas entre os paralelos 40º e 60º. Temperaturas moderadas (10-18ºC). Chuvias abundantes e regulares.
+MEDITERRÁNEO (Nas fachadas occidentales entre os 30º e os 40º de latitude. Temperatura suave en inverno e calurosas en verán. Chuvias moderadas e irregulares).
+CONTINENTAL (No interior dos continentes do hemisferio norte. Temperaturas extremas e precipitacións escasas).
+POLAR (Entre os círculos polares e os polos. Temperaturas moi baixas e precipitacións moi escasas).
+DE ALTA MONTAÑA (En todo o planeta situado por encima dos 2500 m. A temperatura descende coa altitude. Veráns frescos e invernos fríos. As precipitacións tamén aumentan ca altitude).
PAISAXE:
Denominamos paisaxe a un área xeográfica con unha características diferenciais. Existen dous grandes tipos de medios:
·MEDIO NATURAL (caracterizado por as relacions entre relieve, solo, clima, augas, vexetación e fauna; sen apenas intervención humana).
·MEDIO HUMANIZADO (caracterizado por a importancia da intervención humana).
CLASIFICACIÓN DE LOS MEDIOS NATURALES:
- NATURAIS DOS CLIMAS CÁLIDOS (0-30º de latitud) diferenciados por as precipitaciones:
*SELVA: Bosque denso y frondoso, formado por árboles perennifolios. Solos pobres de materia orgánica. Presencia humana escasa.
*BOSQUE TROPICAL: A vexetación é menos variada, con árbores máis baixos e separados, chegando a mezclarse especies perennes e caducas. Fauna moi variada. Actividade humana limitada por un medio adverso
*SABANA: Composta por herbas altas e espesas con árbores diseminados. A medida que disminuen as precipitacions podemos pasar á ESTEPA, constituida por herbas baixas e discontinuas. Chans pobres e ríos con menor ou maior caudal dependendo das precipitacións. Faunavariada. Actividade humana centrada na agricultura e gandería.
*DESERTO: A escasa vexetación sobrevive con adaptacions moi fortes. Non existen ríos. A fauna tamén presenta adaptacións ao medio. Gander
-NATURAIS DOS CLIMAS TEMPERADOS (30-60º de latitude) caracterizados por temperaturas e precipitaciones moderadas:
*BOSQUE E MATORRAL MEDITERRÁNEO
*BOSQUE CADUCIFOLIO
*BOSQUE DE CONÍFERAS
-NATURAIS DE LOS CLIMAS FRÍOS (60-90º de latitud) determinados por as baixas temperaturas:
*TUNDRA
*XEOS PERPETUOS
*VEXETACIÓN DE ALTA MONTAÑA
O clima é o conxunto de características meteorolóxicas (temperaturas e precipitacións) que se dan en unha superficie moi extensa durante un período largo de tempo.
A atmósfera (formada basicamente por nitróxeno e osíxeno), a cal envolve a Terra, está dividida en carias capas:
-TROPOSFERA (0-10km). Está composta por aire e capor de auga. Nela pasan os fenómenos meteorolóxicos e é a capa que permite a vida no planeta.
-ESTRATOSFERA (10-50 km). Nela ubícase a capa de ozono, a cal filtra as radiacións ultravioletas.
-MESOSFERA (50-80 km). É importante polas reaccións químicas que se producen nela.
-TERMOSFERA (80-500 km)
-EXOSFERA (500-... km)
O tempo é o estado da atmósfera en un lugar e momento determinados. O clima é tamén o estado da atmósfera en un lugar determinado ao largo e un espazo de tempo máis amplo.
Para estudar o clima debemos analizar os seus elementos:
*TEMPERATURA: grado de quentamento do aire. Depende de:
-LATITUDE (menor latitude: maior temperatura/ maior latitude: menos temperatura)
-PROXIMIDADe/LEXANÍA AO MAR (o mar atempera as temperaturas)
-CORRENTES MARIÑAS FRÍAS E CÁLIDAS (as frías baixan as temperaturas e as cálidas, elévanas)
-ALTITUDE (canto maior sexa a altitude, a temperatura descenderá)
Según a temperatura podemos dividir a Terra en:
-ZONA CÁLIDA (0-30º de latitude): temperaturas sempre elevadas, sen estacións térmicas e con igual duración o día e a noite. Temperatura media superior a 20ºC.
-ZONA TEMPERADAS (30-60º): nesta zona existen as estacións térmicas e a duración do día e a noite varía. Temperatura media entre 0º e 20º C.
-ZONA FRÍA (60-90º de latitude): as temperaturas son inferiores a 0ºC todo o ano.
*PRECIPITACIÓNS: agua que cae da atmósfera á Terra.
A atmósfera conten vapor de agua (HUMIDADE).
O aire cálido pode contener máis vapor de agua que o aire frío.
Se un aire cálido e húmido ascende, enfríase. A tener menos capacidade para conter auga, o vapor condénsase formando nubes
SE as gotas de agua se fan o suficientemente pesadas, a auga cae en forma de precipitacións (hai diferentes tipos de chuvia: orograficas, convectivas e frontais).
OS CLIMAS DA TERRA
+ECUATORIAL (Entorno ao ecuador. Temperaturas elevadas (+25ºC). Precipitacións moi abundantes)
+TROPICAL (Entre o Ecuador e os trópicos. Presenta unha estación seca e outra húmida. As temperaturas son elevadas, aínda que en inverno se podería dicir que son suaves e cálidas no verán)
+DESÉRTICO (Entorno aos trópicos. Temperaturas elevadas pero con gran amplitude térmica (+20ºC). Chuvias escasas e irregulares).
+OCEÁNICO (Nas costas situadas entre os paralelos 40º e 60º. Temperaturas moderadas (10-18ºC). Chuvias abundantes e regulares.
+MEDITERRÁNEO (Nas fachadas occidentales entre os 30º e os 40º de latitude. Temperatura suave en inverno e calurosas en verán. Chuvias moderadas e irregulares).
+CONTINENTAL (No interior dos continentes do hemisferio norte. Temperaturas extremas e precipitacións escasas).
+POLAR (Entre os círculos polares e os polos. Temperaturas moi baixas e precipitacións moi escasas).
+DE ALTA MONTAÑA (En todo o planeta situado por encima dos 2500 m. A temperatura descende coa altitude. Veráns frescos e invernos fríos. As precipitacións tamén aumentan ca altitude).
PAISAXE:
Denominamos paisaxe a un área xeográfica con unha características diferenciais. Existen dous grandes tipos de medios:
·MEDIO NATURAL (caracterizado por as relacions entre relieve, solo, clima, augas, vexetación e fauna; sen apenas intervención humana).
·MEDIO HUMANIZADO (caracterizado por a importancia da intervención humana).
CLASIFICACIÓN DE LOS MEDIOS NATURALES:
- NATURAIS DOS CLIMAS CÁLIDOS (0-30º de latitud) diferenciados por as precipitaciones:
*SELVA: Bosque denso y frondoso, formado por árboles perennifolios. Solos pobres de materia orgánica. Presencia humana escasa.
*BOSQUE TROPICAL: A vexetación é menos variada, con árbores máis baixos e separados, chegando a mezclarse especies perennes e caducas. Fauna moi variada. Actividade humana limitada por un medio adverso
*SABANA: Composta por herbas altas e espesas con árbores diseminados. A medida que disminuen as precipitacions podemos pasar á ESTEPA, constituida por herbas baixas e discontinuas. Chans pobres e ríos con menor ou maior caudal dependendo das precipitacións. Faunavariada. Actividade humana centrada na agricultura e gandería.
*DESERTO: A escasa vexetación sobrevive con adaptacions moi fortes. Non existen ríos. A fauna tamén presenta adaptacións ao medio. Gander
-NATURAIS DOS CLIMAS TEMPERADOS (30-60º de latitude) caracterizados por temperaturas e precipitaciones moderadas:
*BOSQUE E MATORRAL MEDITERRÁNEO
*BOSQUE CADUCIFOLIO
*BOSQUE DE CONÍFERAS
-NATURAIS DE LOS CLIMAS FRÍOS (60-90º de latitud) determinados por as baixas temperaturas:
*TUNDRA
*XEOS PERPETUOS
*VEXETACIÓN DE ALTA MONTAÑA
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)